Ο άνθρωπος έχει την ξεχωριστή δυνατότητα να κάνει αντίθεση στο χέρι χρησιμοποιώντας το αντίχειρα. Η βασική άρθρωση του αντίχειρα (καρπομετακάρπια) απαρτίζεται από τη αρθρική επιφάνεια της βάσης του αντίχειρα και ενός μικρού οστού του καρπού που ονομάζεται μείζων πολύγωνο και έχει σχήμα όπως η σέλλα του αλόγου. Είναι λόγω αυτής της άρθρωσης που ο αντίχειρας έχει τη δυνατότητα να έρχεται απέναντι (κίνηση αντίθεσης) από τα υπόλοιπα δάκτυλα και να συνεργάζεται με αυτά προκειμένου να εκτελεστούν όλες οι σύνθετες κινήσεις του χεριού. Αναμφίβολα αποτελεί την σημαντικότερη άρθρωση του χεριού, με πολυαξονική κίνηση και βοηθά στην αυξημένη ικανότητα σύλληψης αντικειμένων μεταξύ αντίχειρα και υπόλοιπων δακτύλων .
Η άρθρωση αυτή, λόγω της πολύ μεγάλης κινητικότητας και χρήσης της οδηγείται σε γρήγορη φθορά. Οι δύο αρθρικές επιφάνειες της εν λόγω άρθρωσης (βάση το πρώτου μετακαρπίου και το μείζων πολύγωνο) χάνουν τη λεία τους υφή, λεπταίνουν και τελικά οι δύο επιφάνειες τρίβονται μεταξύ τους με συνέπεια καταστροφή του αρθρικού χόνδρου. Αποτέλεσμα αυτού ο ασθενής παραπονείται για πόνο, δυσκολία και δυσκαμψία στις καθημερινές του δραστηριότητες.
Η αρθρίτιδα του αντίχειρα είναι η δεύτερη σε συχνότητα αρθρίτιδα του χεριού. Οι γυναίκες προσβάλλονται πιο συχνά από τους άνδρες και η συχνότερη ηλικία έναρξης της νόσου είναι συνήθως μετά τα 50.
Ποια είναι τα αίτια
Τα αίτια που οδηγούν σε καταστροφή της βασικής αρθρώσεως του αντίχειρα είναι:
- Τραυματισμοί της περιοχής όπως βαριά διαστρέμματα και κάταγμα βάσεως του πρώτου μετακαρπίου ή του μείζονος πολυγώνου μπορεί να προκαλέσουν την εμφάνιση της νόσου. Συνήθως εμφανίζεται σε ασθενείς με χειρονακτικές ενασχολήσεις και επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς της περιοχής λόγω της εργασίας τους.
- Η κληρονομικότητα ενοχοποιείται όπως συμβαίνει στην οστεοαρθρίτιδα
- Εκφυλιστικού τύπου φθορά μετά από υπερχρηση μεγάλης χρονικής περιόδου
- Φλεγμονώδης πάθηση όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.
Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα
Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος και δυσκαμψία στη βάση του αντίχειρα. Στα αρχικά στάδια υπάρχει μια τοπική ευαισθησία στη βάση του αντίχειρα που επιδεινώνεται στη σύλληψη ενός αντικειμένου. Μερικές φορές συνυπάρχει διόγκωση στην περιοχή και αδυναμία στη συγκράτηση αντικειμένων. Αργότερα ο πόνος γίνεται μόνιμος με δυσκολία στις απλές καθημερινές δραστηριότητες όπως πχ άνοιγμα πώματος μπουκάλας ή στροφής κλειδιού στο άνοιγμα πόρτας ενώ υπάρχει αδυναμία σταθερής συγκράτησης αντικειμένων στο χέρι. Καθώς η νόσος εξελίσσεται επιδεινώνεται η δυσκαμψία και η δυσλειτουργία στη χρήση του αντίχειρα και χεριού, ο δε πόνος εμφανίζεται μόνιμα ακόμα και το βράδυ εν ώρα ηρεμίας (νυκτερινός πόνος).
Σε πιο σοβαρά χρόνια περιστατικά αρθρίτιδας είναι εμφανής η παραμόρφωση στη βάση του αντίχειρα που βρίσκεται μόνιμα παρεκτωπισμενη προς τα έξω ενώ ο υπόλοιπος αντίχειρας παρεκτωπίζεται προς τα μέσα. Επίσης, συνοδεύεται με ατροφία των πέριξ μυών του αντίχειρα.
Πως γίνεται η διάγνωση
Η διάγνωση γίνεται σχετικά εύκολα από το ιστορικό, κλινική εξέταση και απλές ακτινογραφίες καρπομετακάρπιας άρθρωσης του αντίχειρα.
- Αποφυγή δραστηριοτήτων και κινήσεων που προκαλούν και επιδεινώνουν το πόνο.
- Χρήση αναλγητικών και αντιφλεγμονωδών
- Χρήση εμπορικού νάρθηκα από το φαρμακείο , ή custom built συνθετικού ναρθήκα που ακινητοποιεί προσωρινά την άρθρωση
- Ενδαρθρική έγχυση κορτιζόνης που προσφέρει αναλγητική δράση χωρίς όμως να προλαμβάνει την επιδείνωση της νόσου.
- Ενδαρθρική έγχυση υαλουρονικού που επιβραδύνει μερικώς την επιδείνωση της νόσου
- Ενδαρθρική έγχυση αυτόλογων αυξητικών παραγόντων αίματος PRP (Platelet Rich Plasma) με σχετικά καλά αποτελέσματα.
Σε επιμένων συμπτώματα ή αποτυχία της συντηρητικής θεραπείας τότε ενδείκνυται χειρουργική θεραπεία. Η επιλογή της χειρουργικής μεθόδου εξαρτάται συνήθως την ηλικία και τις δραστηριότητες του ασθενή.
Είδη επεμβάσεων:
- Απλή αφαίρεση του μείζονος πολυγώνου ή συνδυασμένη με σταθεροποίηση του 1ου μετακαρπίου με τμήμα τένοντα (κερκιδικό καμπτήρα του καρπού) στην περιοχή.
- Απονεύρωση της αρθρώσεως( denervation)
- Αρθρόδεση(arthrodesis) της καρπομετάκαρπιας άρθρωσης
Μετεγχειρητικά
Το χέρι ακινητοποιείται σε πηχεοκαρπικό νάρθηκα για έξι εβδομάδες και στη συνέχεια συνιστάται πρόγραμμα κινησιοθεραπείας για περίπου δύο μηνών. Η πλήρης αποκατάσταση της λειτουργικότητας του χεριού αναμένεται περίπου σε τρεις μήνες.
Οπτικοακουστικό Υλικό


